De tuin was nooit het probleem.

Integendeel. Net daarom bleef het idee van een verhuis jarenlang hangen zonder ooit echt concreet te worden. De woning in Melle begon stilaan te wringen. Het gezin had meer ruimte nodig, sommige dagelijkse routines werden omslachtiger en vooral rond de eetruimte werd duidelijk dat het huis niet meer helemaal aansloot bij hoe er geleefd werd. Maar buiten lag een tuin die doorheen de jaren een vanzelfsprekende plaats had gekregen in het gezinsleven.

Daar werd gespeeld. Daar werden zomeravonden langer dan gepland. Daar begon het weekend vaak met een kop koffie voordat de dag goed en wel op gang kwam. Waarom zou je dat allemaal achterlaten?

De gedachte aan een andere woning dook wel eens op. Alleen betekende verhuizen veel meer dan een ander huis zoeken. Het betekende ook afscheid nemen van een buurt waar het gezin zich thuis voelde. Van een rustige straat. Van een plek dicht bij Gent die intussen vertrouwd was geworden. Uiteindelijk groeide het besef dat niet de locatie, maar de woning zelf de aandacht nodig had.

Bestaande toestand achtergevel en keuken

Twee meter verschil

De bestaande halfopen bebouwing was gebouwd voor een andere levensfase. Doorheen de jaren veranderden de gewoontes van het gezin, terwijl het huis grotendeels hetzelfde bleef. Vooral rond de keuken en de eetruimte botsten dagelijkse routines steeds vaker op hun grenzen. Niet omdat er een enorme uitbreiding nodig was, maar omdat net die plekken onvoldoende ademruimte kregen.

De oplossing bleef beperkt in omvang. Achteraan werd de woning twee meter uitgebreid richting tuin. Op papier lijkt dat weinig. In het dagelijkse gebruik maakt het een duidelijk verschil. De eetruimte kreeg meer plaats, de relatie tussen keuken, leefruimte en tuin werd vanzelfsprekender en een luifel versterkt de overgang tussen binnen en buiten.

Tijdens de werken diende zich nog een onverwachte ontdekking aan. Boven een later toegevoegd plafond kwamen oorspronkelijke betongewelven tevoorschijn. Wat begon als een technische vaststelling bleef zichtbaar aanwezig en herinnert vandaag nog aan eerdere hoofdstukken in het leven van de woning.

Dezelfde plek, anders wonen

De grootste verandering is moeilijk in afmetingen uit te drukken.

Het gezin woont nog altijd op dezelfde plek. Dezelfde straat. Dezelfde tuin. Dezelfde buurt. Maar het huis sluit opnieuw beter aan bij hun dagelijkse leven. Binnen en buiten lopen gemakkelijker in elkaar over en de ruimtes waar het gezin het meeste tijd doorbrengt kregen meer ademruimte.

Soms zit een nieuw hoofdstuk niet in een verhuis naar ergens anders. Soms zit het in blijven waar je graag woont, en ervoor zorgen dat die plek opnieuw met je meegroeit.

Naar de projectfiche